عمو پورنگ دوستت داریم از طرف من ونجمه جونم

خواب دیدم:

خواب دیدم در ساحل با خدا قدم می زنم.بر پهنه ی اسمان صحنه هایی از زندگی ام برق زد.در هر صحنه دو جفت جای  پا روی شن دیدم.یکی متعلق به من و دیگری متعلق به خدا.

وقتی اخرین صحنه در مقابلم برق زد ،به پشت سر و به جای پاهای روشن نگاه کردم.متوجه شدم که چندین باردر طول مسیر زندگی ام،فقط یک جفت جای پا روی شن بوده است.

همچنین متوجه شدم که این سخت ترین و غمگین ترین دوران زندگی ام بوده است.

این واقعا" برایم ناراحت کننده بودو درباره اش از خدا سوال کردم :

خدایا!تو گفتی اگر به دنبال تو بیایم،در تمام راه با من خواهی بود،ولی دیدم که در سخت ترین دوران زندگی ام،فقط یک جفت جای پا وجود داشت.نمی فهمم چرا هنگامی که بیش از هر وقت دیگر به تو نیاز داشتم ،مرا تنها گذاشتی .

خدا پاسخ داد:بنده ی بسیار عزیزم ،من در کنارت هستم و هرگز تنهایت نخواهم گذاشت،اگر در ازمون ها و رنج ها،فقط یک جفت جای پا دیدی زمانی بود که تو را در اغوشم حمل می کردم.

اگر توانستی برف را سیاه کنی، پای طلاق را سفید کنی،اتش را ببوسی،۱۰۰۰۰ نفس عمیق در اب بکشی،ان وقت می توانم فراموشت کنم عمو جونم

یادش بخیر ، سال ۸۴ بود که عمو پورنگ اومده بود اصفهان ، شاید یک هفته ی تمام عمو پورنگ اصفهان بود ومن این یک هفته فقط به میدان امام می رفتم،واقعا" یادش بخیر .

راستی بچه ها جمعه:۱۱/۱۲/ ۱۳۸۵ عمو پورنگ به برنامه ی زنده رود دعوت شده بود وای نمی دونید چه حالی داشتم ،داشتم از خوشحالی می مردم، وقتی ساعت..:۱۱ بود شبکه ی پنج را روشن کردم تا برنامه ی زنده رود را ببینم دیدم برنامه زنده رود از عمو پورنگ وامیر محمد دعوت کرده ، تمام بدنم یخ کرده بود ، رنگم پریده بود،مثل یه مرده بودم که فقط حرکت می کرد،مامانم گفت : معلومه داری از خوشحالی  پر در می یاری ،به مامانم گفتم : مامان دارم از خوشحالی میمیرم ،مامانم گفت : شاید امروز بردمت پیش عمو پورنگ ،وای مامانم که دیگه این حرفو زد دیگه واقعا" داشتم از حال می رفتم.

ساعت۱۲:۵ دقیقه بود که من زنگ زدم بابام و بهش گفتم که بریم عمو پورنگ را ببینیم، پدرم گفت باشه شما اماده شوید تا من بیام.

وقتی پدرم اومد و دیگه داشتیم می رفتیم عمو پورنگ را ببینیم تلفن زنگ زد و من رفتم سریع گوشی رو برداشتم و دیدم بابا بزرگمه و گفت : سریع گوشی رو بده بابات ومن هم سریع رفتم پایین و گوشی رو دادم به پدرم.

بعد که پدرم گوشی رو قطع کرد گفتم چی شده گفت :من باید برم مامان بزرگ حالش خیلی بد شده و نمی تونم تو را ببرم پیش عمو پورنگ.

من هم خیلی ناراحت شدم و رفتم پای تلوزیون تا عمو پورنگ را ببینم و مامانم وبابام رفتند بیمارستان و من نتونستم عمو پورنگ را از نزدیک ببینم

                                  زیارت قبول عمو جونم

این شعر را تقدیم میکنم به عشقم عمو پورنگ:

اسمتو نوشتم:

رفتم تو بارون اسمتو نوشتم                                                          رو شعر مجنون اسمتو نوشتم

من رو گیلاسا اسمتو نوشتم                                                          رو عطر یاسا اسمتو نوشتم

توی کتابم اسمتو نوشتم                                                               مو قع خوابم اسمتو نوشتم

تو خواب رنگی اسمتو نوشتم                                                         به چه قشنگی اسمتو نوشتم

وقت دعا ها اسمتو نوشتم                                                             تنهای تنها اسمتو نوشتم

اسم تو را انقدر رو دل نوشتم                                                         که رفت تو کوچه های سرنوشتم

بازم همین یه شعر عاشقونه                                                         برای عشق تو شده بهونه

دلم یه جوری عاشق چشاته                                                         که وقتی نیستی ام بدون باهاته

چشای تو یه جوری شاعرم کرد                                                       و تا ابد مرغ مها جرم کرد

اینو می دونن توی دنیا همه                                                           که هر چی از تو بنویسم کمه

خلاصه ی تمو م شعرو حرفام                                                           بدون چشمای تو خیلی تنهام

عاشقونه میپرستیمت از طرف من و نجمه جونم

نجمه خیلی دوستت دارم درکم کن خواهش می کنم از طرف یه دیونه به نام شیوا

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

 خیلی  خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی

دوستت دارم شاید این خیلی ها کم باشه ولی امیدوارم عمو جونم درکم کنید

عمو پورنگم سلام

اغلب دلم برایت تنگ می شود وهر لحظه یکبار تنفست می کنم ،جای تعجب نیست که یک دیوانه  دارد با شما حرف می زند ،خودتان قضاوت کنید که اول دیوانه نبود وحالا خوشحال است که شما دیوانه اش کردید،وحالا همچنان دیوانه ی شما مجنون است و زنده.

عمو پورنگ چقد باید بنویسم دوستت دارم ،چقدر باید دلم بشکنه ،چقدر باید صبر کنم ،دیگه حتی صبر هم از رو بردم،ای کاش یه کسی بود که منو درک کنه، عمو اگه فقط توی دنیا قرار بود جای یه چیز دیگه باشم دوست داشتم جای اشک شما باشم که بر چشمانت جاری شوم وبه صورتت بوسه بزنم وبر لبانت بمیرم اون وقت شاید دیگه هیچ ارزویی نداشتم.

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.

بهش گفتم: كمك نمي خواي؟
گفت نه.
گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه
گفت: نه خودم جمع مي كنم
گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟
نگاه معني داري كرد و گفت

.....:قلبم. اين تيكه هاي قلب منه كه شكسته. خودم بايد جمعش كنم...

بعدش گفت : مي دوني چيه رفيق؟آدماي اين دوره زمونه دل داري بلد نيستن. وقتي مي خواي يه دل پاك و بي ريا رو به دستشون بسپري هنوز تو دستشون نگرفته ميندازنش زمين و مي شكوننش
ميخوام تيكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب اصليش اون دل داري خوب بلده
ميخوام بدم بهش بلكه اين قلب شكسته خوب شه.آخه مي دوني اون خودش گفته كه قلبهاي شكسته رو خيلي دوست داره
تيكه هاي شكسته ي قلبش رو جمع كرد و يواش يواش ازم دور شد. و من توي اين فكر كه چرا ما آدما دل داري بلد نيستيم موندم
دلم مي خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو مي سپردي دست هر كسي؟
انگاري فهميد تو دلم چي گفتم. بر گشت و گفت: دلم رو به دست هر كسي نسپردم اون براي من هر كسي نبود. گفت و اين بار رفت سمت دريا
سهمش از تنهايي هاش دريايي بود كه رازدارش بود...

مي ترسم برف تمام شود

و شاپرك ها نيايند

مي ترسم بهار بدون پروانه و پرستو بيايد

مي ترسم يادم برود كتاب شعرم را از زير باران بردارم

مي ترسم نخستين شكوفه ها غافلگيرم كنند

و نسيم زيبايي كه از شمال مي وزد مراا از تو غافل كند

نمي خواهم بي تو ياسها را ببويم

مي ترسم برف تمام شود و هيچكس قلبم را براي تو معنا نكند

مي ترسم برف تمام شود و حرف من تمام نشود

و كلمه هايم يخ زنند

و هرگز نتوانم بگویم.....

 دوستت دارم

ای کسانیکه تابوت مرا به دوش می کشید بر روی تابوتم پارچه ی سیاهی بکشید تا همگان بدانند که در این دنیا سیاه بخت بودم.

چشمهایم را باز بگذارید تا همگان بدانند که چشم انتظار بوده ام.

دستهایم را باز بگذارید تا همگان بدانند که آرزو به دل از این دنیا رفتم.

تکه یخی بر روی قلبم بگذارید تا با اولین تابش خورشید ٬ عشق را بنگرم.

بگویید دو دستها و پاهای مرا ببندند تا همگان بدانند که:

                                                            که اسیر بوده ام.

عمو پورنگ دیونتم درکم کن

به نام انکه مهر عمو پورنگ را در دلم افکند

سلامم را می نویسم که زحمت گشودن لبهایت برای پاسخش را نبینم، نکنه لبهای نازنینت را برای پاسخ به سلامم از هم بگشایی،فدایت شوم همین که ته دلت چیزی مثل پاسخ تکان بخورد برایم کافی ست. پیشکش به عمو پورنگم و کسانی که در این وبلاگ تشریف اوردند.

فقط نظر یادت نره عزیزان